Zwłóknienia nerek przyczyny objawów i dolegliwości główne pacjentów


Zwłóknienie nerek jest nadmierne tworzenie tkanki łącznej w nerkach w nieobecności objawów regeneracji.
Często warunek w połączeniu z niektórymi autoimmunologicznych procesach w organizmie. Zazwyczaj. rozrost tkanki łącznej wpływa nie tylko nerki, ale także innych narządów, takich jak trzustka, jelita. Choroba początkowo tylko jedną nerkę wpływa. Ale wtedy strajki i drugiego. Oczywiście takie patologii obserwuje się w jednej trzeciej części pacjentów. Organy, które cierpią z powodu zwłóknienia, wysychają bardzo powiększony rozmiar miednicę. I wewnętrzna struktura chorej nerki jest całkowicie zepsuty. Również imponująca i cewki moczowej zmniejsza ich luz, zagęścić ściany. Statków zaopatrujących nerki z krwi, zbyt narażone na choroby.


Wraz z rozwojem zwłóknienia nerek wokół wytwarzanie dużych ilości tkanki łącznej. Czasami ten proces obserwuje się do długotrwałego stosowania leków na migrenę lub do leczenia nadciśnienia.

To jest ważne!
Niszczenie komórek pierwotnych, zazwyczaj tworzy się w określonym miejscu - ma zewnętrzną kapsułkę, która zawiera tę samą nerki oraz jego kapsułkę tłuszczowej. Ponadto źródłem zmian podstawowych są konstrukcje lub statków przestrzeni pozaotrzewnowej, które dostarczają krew do nerek.

Uważa się, że zwłóknienie zaczyna się rozwijać na skutek reakcji alergicznych, autoimmunologicznych, pewne sygnały wskazują początek choroby. Nowotwory złośliwe wpływ na chemioterapię ludzkiego. Naświetlanie i gruźlicy kręgosłupa może być również czynnikiem etiologicznym objawy zwłóknienia nerek.

We wszystkich tych przyczyn zwłóknienia przyczyniają się do urazów, różne podrażnienie, przewlekłe zatrucie ciała przewlekłych zmianach zakaźnych.
Ze względu na różnorodność ich przyczyn choroby zwłóknienia klasyfikuje się do postaci pierwotnej i wtórnej. Pierwotne zwłóknienie skorelowane z autoimmunologicznych zmian i wtórnego zwłóknienia - z różnych chorób i patologicznych stanów ludzkiego ciała.


W tym przejawia się patologii


Zwłóknienia nerek objawy mogą być bardzo zróżnicowane. Pacjent skarży się na ból w dolnej części pleców, czasem promieniujący ból w okolicy pachwinowej. Ponadto, pacjent może cierpieć z powodu nadmiaru płynu z ciała. Ze względu na zaburzenia przepływu krwi u ludzi może w każdej chwili podjąć się ramion lub nóg, zmiany tempa, a czasem dość opuchnięte nogi.

Jeśli choroba nie miała wpływu na splot nerwów, pacjent przestaje postrzegać normalnych warunkach otoczenia. Ponadto rozładować moczu towarzyszy ból i ostatecznie utworzonej objawy niewydolności nerek. Człowiek co znacznie osłabiony, traci apetyt i nie może pracować wydajnie, złamał procesy trawienia.
Rozwój choroby opisuje zależność pomiędzy załamania kolagenu i jej syntezy. Obrót patologiczne procesy utworzone zanik tkanki łącznej, w zależności od zdolności makrofagów, co rozwiązuje kolagenu. Jak również od składu chemicznego materiału bazowego.

W tworzeniu komórek zwłóknienie różnią biernych i aktywnych obszarów tkanki łącznej. Aktywne obszary bogate w składniki komórkowe i pojawiają się w komórkach aktywnych z uwagi na pojawienie się zwłóknienie w tkance łącznej i fibroblasty. Bierne ćwiczenie obszary są wynikiem załamania nekrotycznego ognisk w miąższu nerki i zawierają małą liczbę komórek.

To jest ważne!
Tak więc, główne objawy zwłóknienia nerek należą: ból w dole pleców, ból w okolicy pachwiny, opóźnienia usuwania płynu z ciała, złe krążenie w nogach i ich obrzęk, drętwienie nóg, chromania przestankowego, ból podczas oddawania moczu, utrata apetytu, zaparcia, stan słaby i apatia.




Realizacja działań diagnostycznych


W 30% przypadków tej choroby u pacjentów lekarz może czuć się pieczęć na rodzaj guza w miednicy lub jamy brzusznej.
Laboratoryjne badania krwi wskazują na obecność niedokrwistości, umiarkowane stężenia leukocytów, przyspieszenie opadania krwinek czerwonych. W ten sposób pojawia się biały moczu. Podczas długotrwałego przebiegu choroby zwiększa ciała, stężenie ksantoproteynovыh kwasu moczowego i kreatyniny.
Badanie rentgenowskie rozwoju zwłóknienia w nerce naruszy utworzona w moczowodów - moczowód może przyjąć wygięty kształt, wąskie lub rozwinąć, zmienić położenie względem kręgosłupa. Gdy zwłóknienie chorej nerki miednicy rozwija.

Aby zidentyfikować stosownych zasad funkcjonowania nerek badanie angiografii nerek lub izotopów promieniotwórczych.


Trzymając w proces leczenia zwłóknienia


W ostrym okresie zwłóknienia nerek pacjenta mianowany przyjmowania hormonów steroidowych, przewlekła forma ureterolyz prowadzone, a aktywność obstruktsyonnыh przetwarza zmniejszona o nefrostomii lub ustanawiających stentów.
Jeśli istnieje podejrzenie pochodzenia narkotyków choroby należy natychmiast przerwać przyjmowanie leków. Dla skutecznego leczenia konieczne do zatrzymania rozwoju przewlekłych procesów zakaźnych w systemach moczowego oraz pokarmowego. Leczenie zwłóknienia nerek w początkowej fazie o dużej dawki kortykosteroidów i wchłanianych leków powoduje zatrzymanie progresji choroby.








W późniejszych stadiach leczenia patologii realizuje chirurgicznych, takich jak:



Ureterolyz - proces uwolnienia moczowodu blizny, że ściska go.




Nefrostomii - usuwanie mocz z nerek przez specjalnego pojemnika odpływowego.




Nefrektomia - usunięcie moczowodu, a następnie ich zastąpienie plastikowych rurek - że technologia może być stosowana tylko do jednostronnych zmian i uyazyka jeśli sparowane narząd funkcjonuje prawidłowo.




Zastąpienie odcinka moczowodu w jelicie cienkim.





Tworzenie sztucznej błony wokół moczowodu.




Autotransplantacja nerek - nerki w trakcie przeprowadzki, kiedy odbywają się obszar biodrowej i naczyń reymplantatsyya moczowody.



Po operacji pacjent jest pokazany otrzymaniu dużych dawek kortykosteroidów w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się tkanki włóknistej na dwa lub trzy miesiące.

To jest ważne!
W realizacji leczenia zachowawczego i po operacji wymagane co sześć miesięcy, aby przeprowadzić badanie USG nerek, oddawania krwi i moczu chemii.


Jeżeli lekarz wyznaczony odbiór hydralazynovыh leku, należy najpierw przeprowadzić audyt stanu naczyń krwionośnych, a następnie regularnie badać nerki i cewki moczowej i przerwać przyjmowanie leków nawet najmniejsze naruszenie ich pracy.